Σκέψου ΑΠΛΑ!

Γιατί δημιουργήθηκε ο κόσμος; Χωρίς λόγο. Δεν είναι παράλογο αυτό;

Ποιος/ τι παρήξε τον κόσμο; Τίποτα. Δεν είναι αυτό μη επιστημονικό;
Μπορεί το υλικό να εξηγήσει το άυλο; Μα η ύλη είναι ένα αποτέλεσμα του νου!
Μπορεί το σώμα να πεθάνει και το πνεύμα να ζήσει; Μα δεν υπάρχει σώμα!

Σκέφτεσαι πολύ. Και αυτό μερικές φορές δεν είναι καλό πράγμα.
Το παράλογο ίσως έχει μια απλή παράλογη λύση.
Ψάξε μέσα σου για να τη βρεις.

Ο κόσμος υπάρχει. Γιατί να μην υπάρχει;
Ο κόσμος υπάρχει όπως τον βλέπεις. Γιατί όχι;
Ο κόσμος δημιουργήθηκε από κάτι/ κάποιος. Θα μπορούσε να γίνει αλλιώς;

Μπορούμε να κατανοήσουμε τον κόσμο.
Πως το κάνουμε αυτό αν δεν δημιουργηθήκαμε από αυτόν που τον δημιούργησε;
Γιατί φτιάχτηκε ο κόσμος; Επειδή ο Θεός ήθελε να συμμετέχουμε στη χαρά του...
Δεν είναι αυτό λογικό; Εσύ για αυτό δεν κάνεις παιδιά; Επειδή τα αγαπάς ακόμα και πριν τα κάνεις;

Πιστεύεις στη λογική. Αλλά ήταν η λογική που σε βοήθησε να διαλέξεις τη γυναίκα σου;
Όσο κακός και αν είναι ο κόσμος, αν εσύ είσαι καλός θα ζήσεις για πάντα.
Ακούγεται παράλογο. Και απλό. Γιατί δεν το πιστεύεις;

Φτιάχτηκες από ύλη. Αλλά δεν είσαι μόνο ύλη.
Θέλεις την επιστήμη να στο πει αυτό; Δεν το αισθάνεσαι;
Θα μπορούσε ποτέ η αγάπη και το πνεύμα να πεθάνουν;

Αυτά δεν είναι αντι-κείμενα γύρω σου.
Είναι πράγματα (< πραγματώνω).
Αυτοί δεν είναι άλλοι άνθρωποι γύρω σου.
Είναι εσύ.

Υπάρχει μόνο ένας Θεός.
Και είμαστε φτιαγμένοι καθ’ εικόνα του.
Δεν μπορείς να πεθάνεις γιατί Αυτός υπάρχει παντού.
Αποδέξου το παρόν.
Αποδέξου το σώμα σου.
Ποιος σου λέει ότι αυτό τελειώνει στο πετσί σου;
Και ο Χριστός με αυτό αναστήθηκε.
Η ύλη δεν είναι κατώτερη ή ανώτερη από το πνεύμα.
Όλα είναι ευλογημένα.
Είμαι ακόμα στα Κύθηρα. [Harmonia Philosophica]
Κορυφές κυμάτων, βασισμένα στην ίδια θάλασσα [Schrödinger]
Η θρησκεία βασίζεται στην εμπειρία.
Ζεις τη σχέση σου με το Θεό.

Σταμάτα να σκέφτεσαι.
Σταμάτα να αναλύεις. [Επιστήμη: Ένα -> Πολλά]

Απλά αγάπα.
Συγ-χώρα. [Θρησκεία: Πολλά -> Ένα]
Άδειασε το νου σου.
Άσε χώρο να γεμίσει με τον κόσμο.

Κάτσε δίπλα στην παραλία για καφέ.
Πέρασε χρόνο με τα αγαπημένα σου πρόσωπα.
Αυτές οι στιγμές είναι ο Παράδεισος.
Η αιώνια ζωή είναι εδώ.
Εδώ και τώρα.
Και θα είναι "εδώ" και "τώρα" για πάντα.
Πάρε μια μηχανή του χρόνου και πήγαινε "εκεί" να τις δεις!

Έσο.

Η αιώνια ζωή είναι ΕΔΩ και ΤΩΡΑ όπως είπε ο Χριστός.

Για πάντα...

[γράφτηκε τον 09/2014]

Ο Χριστός δεν υπήρξε! Πιστεύεις ακόμα;

Πολλή (και πολύ) συζήτηση έγινε πρόσφατα στο ελληνικό Facebook για ένα ιερωμένο ο οποίος ήταν διάσημος και αποφάσισε να πάψει να είναι ιερέας. Μια επιλογή που δίχασε και προκάλεσε είτε σχόλια θετικά είτε αρνητικά. Δεν θα σταθώ στη συζήτηση του αν ένας ιερέας που κάνει κάτι τέτοιο πράττει σωστά ή όχι. Ενστικτωδώς σκεπτόμενος θεωρώ πως μια τέτοια πράξη ενέχει περισσότερο το στοιχείο της δειλίας, όπως ανέφερε ένας φίλος μου, παρά το στοιχείο εκείνο που θα προκαλέσει το θαυμασμό μας. Ούτως ή άλλως δεν τον ήξερα τον άνθρωπο οπότε η κρίση μου και περιττεύει και λανθασμένη μπορεί να είναι.

Η αποχώρηση αυτή μου προκάλεσε σκέψεις για ένα άλλο πολύ πιο σημαντικό θέμα: Το τι επιπτώσεις έχει η πτώση ενός ειδώλου στους ανθρώπους που τον ακολουθούσαν και τον πίστευαν σαν καθοδηγητή τους στη ζωή. Μπορεί να φαίνεται αστείο, αλλά πολλοί άνθρωποι αναζητούν μια τέτοια καθοδήγηση. Πολλές φορές έχω ακούσει να μιλάνε για κάποιον ιερέα με όρους του τύπου "Είναι καλός, έλα να τον ακούσεις" ή "Είναι φωτισμένος άνθρωπος" κλπ. Τι λένε οι ίδιοι άνθρωποι όταν αυτός ο ιερέας τα παρατάει; Καταρρέει το σύστημα τους; Απλά... πάνε στον επόμενο; Και ανεξάρτητα από αυτό, οι απόψεις που είχαν και τις οποίες είχαν βασίσει στο... προηγούμενο είδωλο τους, έχουν παραμείνει ως αγαπημένες απόψεις; Αν ναι, τότε τι ρόλο έπαιξε αυτό το είδωλο στη ζωή τους; Αν όχι, τότε τι ρόλο έπαιξαν αυτές οι απόψεις στη ζωή τους;

Αυτά τα ερωτήματα μπορεί να φαίνονται αστεία ή και λίγο σοβαρά - ειδικά για αυτούς που ακολουθούν τέτοια είδωλα - αλλά μπορεί να γίνουν ακόμα πιο σοβαρά διαλέγοντας κάποιο άλλο παράδειγμα: Τον Χριστό.

Πολλοί χριστιανοί λένε ότι πιστεύουν γιατί πιστεύουν στη Χριστό. Τι σημαίνει αυτό αλήθεια; Ότι η πίστη τους βασίζεται στην Ανάσταση Του, την οποία έχουν πιστέψει πέραν πάσης αμφιβολίας; Άρα αν με κάποιον τρόπο πάνε πίσω στο χρόνο και ανακαλύψουν (υποθετικά μιλώντας) ότι η Ανάσταση ήταν ένα περίπλοκο ψέμα, τότε θα έπαυαν να είναι Χριστιανοί; Ή αν ο Χριστός ξαφνικά άρχιζε να λέει βλακείες (πάλι, υποθετικά μιλώντας), αυτοί θα ακολουθούσαν τις βλακείες αυτές κατά γράμμα επειδή τις λέει Αυτός; Τι σημαίνει να έχεις μια πίστη βασισμένη στην πίστη σου σε κάποιον, ακόμα και αν αυτός ο κάποιος είναι ο Θεός;

Για εμένα, η πολλή πίστη είναι ένδειξη λίγης πίστης.
Στον εαυτό σου.

Αν πιστεύεις το "αγαπάτε αλλήλους" οφείλεις να το κάνεις όχι επειδή το είπε κάποιος άλλος, αλλά επειδή το άκουσες, το επεξεργάστηκες και αποφάσισες πως συμφωνείς μαζί του και το ενσωμάτωσες στη ζωή σου. Και το ενδιαφέρον είναι πως αν έκανες τα παραπάνω, δεν έχει πλέον καμμία σημασία που το άκουσες ή ποιος το είπε! Ο σπόρος που έσπειρε ο Χριστός, αν τελικά φυτρώσει, είναι του καθενός μας. Δεν ανήκει πλέον στο Χριστό με την έννοια που ανήκει σε κάποιον ένας ανόητος ο οποίος τον ακολουθεί χωρίς νου και γνώση. Αν πιστεύεις στα διδάγματα του Χριστού, τότε δεν έχει καμμία σημασία αν Αυτός υπήρξε καν! Πόσο μάλλον αν σταυρώθηκε, αν έκανε αυτά που λένε ότι έκανε κλπ. Γιατί πλέον αυτή η αγάπη είναι κτήμα σου και εσύ πλέον είναι ο αυτόφωτος φορέας της. Από επιλογή σου. Και με μηχανή του χρόνου να γυρίσεις και να δεις ότι δεν υπήρξε καν ο Χριστός (η μόνιμη ονείρωξη των hardcore άθεων), οι χριστιανικές σου αξίες δεν θα επηρεαστούν ούτε θα έπρεπε να επηρεαστούν. Αν συνέβαινε αυτό, τότε δεν θα ήταν και πολύ αληθινά αξίες σου.

Ας αφήσουμε λοιπόν τα ψεύτικα είδωλα.
Ας πάψουμε να τα ακολουθούμε.
Ας αναρωτηθούμε απλά και ειλικρινά.

Εμείς... θα μας ακολουθούσαμε;

Από την άλλη μπορεί να λέω και βλακείες.
Ποιος σου είπε να με ακολουθήσεις;

Και εσύ θα σταύρωνες το Χριστό!

Στη σημερινή εποχή όλοι οι χριστιανοί είναι τόσο... Χριστιανοί που δεν διανοούνται καν το προφανές.

Πώς αν ζούσαμε σε μια εποχή που εμφανίστηκε ο Χριστός, θα Τον σταυρώναμε και εμείς.

Σκέψου.

Ένα βρώμικο κουρελη χωρίς δεύτερο χιτώνα να έρχεται και να σου λέει να ξεχάσεις όλα σου τα ιερά και όσια και να τον ακολουθήσεις. Αν δεν τον σταύρωνες με την ψήφο σου σίγουρα θα τον σταύρωνες με την ανοχή σου. Και θα γέλαγες καθώς ανέβαινε τον Γολγοθά. Αν τύχαινε βέβαια να περνάς από εκεί και δεν είχες πάει για καφέ. Και σίγουρα θα γύρναγες το κανάλι το βράδυ αν είχε το γεγονός στις ειδήσεις, γιατί την ίδια ώρα θα ξεκινούσε το Masterchef ή θα είχες να γράψεις κάποιο πολύ χριστιανικό post στο Facebook.

Αποδεχθείτε την πτώση σας.

Είναι το πρώτο βήμα για να ξεκινήσει η άνοδος.

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Που τον βλέπεις;

Ερευνητές έδειξαν πως η κατηγορική μάθηση μπορεί να επηρεαστεί από το που βρίσκονται τα αντικείμενα εντός του πεδίου οράσεως μας. [1] Ρηχοί άνθρωποι. Πιστεύουν σε αυτό που βλέπουν. Μέρη του Θεού, είναι πλέον σκλάβοι των οφθαλμών τους. Έχοντας λησμονήσει πως στον καθρέφτη της ύπαρξης δεν μπορείς να δεις τίποτα άλλο παρά τον εαυτό σου. Εκτός αν βγάζεις τον εαυτό σου μονίμως έξω από την εικόνα. Κοίτα αυτόν τον βρώμικο ζητιάνο. Σε αυτό το σκοτεινό σοκάκι. Δεν είναι ο Χριστός. Τον βλέπεις;

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Ψωμί πριν τη γεωργία…

Σε έναν αρχαιολογικό χώρο στη βορειοανατολική Ιορδανία, ερευνητές ανακάλυψαν τα καμένα υπολείμματα ψωμιού ψημένου από κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες 14,400 χρόνια πριν. Είναι η αρχαιότερη ένδειξη παρασκευής ψωμιού έως σήμερα, η οποία μάλιστα προηγείται της ανακάλυψης της γεωργίας κατά περίπου 4,000 χρόνια. Τα ευρήματα δείχνουν πως η παρασκευή ψωμιού από άγρια δημητριακά ίσως ενθάρρυνε τους ανθρώπους τότε να καλλιεργήσουν τα δημητριακά και συνεισέφερε έτσι στη γεωργική επανάσταση της Νεολιθικής εποχής. [1] Ψωμί πριν τη γεωργία. Γνώση πριν την εμπειρία. Σοφία πριν τη γνώση. Κάθε φορά το αποτέλεσμα φαίνεται να προηγείται της αιτίας. Δεν καταλαβαίνεις; Τα βλέπουμε όλα ανάποδα… Φάε αυτό το ψωμί… Ευχαρίστησε τον Κύριο… Έχει ήδη δώσει… Και εσύ έχεις ήδη φάει…

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Το σκοτεινό μέλλον του Χριστιανισμού…

Ο Χριστός το είπε ξεκάθαρα: Ο άρχων αυτού του κόσμου δεν είναι ο Θεός αλλά ο διάβολος.

Κατα Ιωάννην 12,31: "Τώρα κρίνεται ο κόσμος. Τώρα ο άρχων του κόσμου τούτου θα ριφθεί έξω". Κατα Ιωάννην 16,11: "[...] γιατί ο άρχων του κόσμου τούτου έχει ήδη κριθεί". Κατα Ιωάννην 14,30 : (Πριν συλλάβουν τον Ιησού) "Έρχεται ο άρχοντας του κόσμου αυτού και πάνω μου δεν έχει καμία εξουσία." [1]

Και όλοι γνωρίζουμε ποιο ήταν το τρίτο μυστικό της Φατιμά. Στο τέλος ο Χριστιανισμός θα πέσει. Τα πάντα θα γίνουν χειρότερα, πριν βελτιωθούν... Είναι ακριβώς λίγο πριν την αυγή που το σκοτάδι είναι πιο έντονο. Και χρειάζεται πολύ θάρρος να παραδεχτούμε ότι έχει έρθει αυτή η ώρα...

«Είναι η ώρα για κλάματα αλλά και για γέλια, είναι η ώρα για πένθος αλλά και για χορούς» [Εκκλησιαστής 3:4]

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Ο Χριστός ξαναέρχεται. Τώρα. Αύριο. Κάθε μέρα. Κυριολεκτικά.

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2017-08-15]: Ο Χριστός ήρθε στη Γη 2,000 χρόνια πριν. Είπε ότι θα έρθει ξανά. Πολλοί περιμένουν να έρθει. Άλλοι γελάνε με την υπόσχεση την οποία βλέπουν να μην εκπληρώνεται ποτέ. Μήπως αυτό συμβαίνει όμως ήδη; Ο Χριστός ήταν ένα παρίας. Ένας άστεγος. Ένα άτομο μέσα στη βρώμα. Χωρίς ρούχα. Χωρίς φαγητό. Χωρίς ιδιοκτησία. Και είχε προειδοποιήσει ξεκάθαρα πως όποτε βλέπουμε ένα τέτοιο άτομο και το προσπερνάμε, προσπερνάμε Αυτόν. Σκέψου να ζούσες στην εποχή του Χριστού. Θα άκουγες έναν άστεγο; Ή θα τον προσπερνούσες χωρίς δεύτερη σκέψη; Το παρελθόν δεν έχει παρέλθει. Το ζούμε κάθε στιγμή. Πέρνα δίπλα από τον άστεγο.  Χωρίς να βλέπεις. Ο Χριστός ήρθε πριν 2,000 χρόνια. Και δεν πρόκειται να ξαναέρθει… Ή ίσως…;

[γράφτηκε τον 7/2014]

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Ad hominem επιχειρήματα. Ο μόνος τρόπος να επιχειρηματολογείς;

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2017-04-22]:

Η θεωρία λέει ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιεί κανείς "ad hominem" επιχειρήματα για οποιαδήποτε συζήτηση. Δεν είναι "σωστό". Δεν είναι "πρέπον". Αλλά γιατί ισχύει αυτό; Γιατί δεν πρέπει να παραπέμπει κανείς στα πρόσωπα που συνδέονται με ένα επιχείρημα για να πει κάτι σχετικά με το επιχείρημα;

Κάθε επιχείρημα έχει ως στόχο να έχει αντίκτυπο στον πραγματικό κόσμο, αντίκτυπο στη ζωή μας. Σε τελική ανάλυση, μιλάμε για αυτά που έχουμε στο μυαλό μας μόνο για να πείσουμε τους άλλους ότι είμαστε «σωστοί», ότι οι άλλοι είναι «λάθος». Ότι αν ακολουθήσει κανείς τον τρόπο σκέψης μας τότε κάτι «καλό» θα συμβεί, σε αντίθεση με τον αντίθετο τρόπο σκέψης. Έτσι το να μιλάς για τους ανθρώπους που σχετίζονται με αυτό το συγκεκριμένο τρόπο σκέψης είναι εντελώς σχετικό με το επιχείρημα (αυτό είναι σχεδόν μια... ταυτολογία) και έχει μια πολύ συγκεκριμένη αξία: σίγουρα δεν αποδεικνύει αν το επιχείρημα είναι σωστό ή λάθος, αλλά σίγουρα δείχνει πώς οι υπέρμαχοι του επιχειρήματος αυτού το χρησιμοποιούν στη ζωή τους (άρα και τη δυνατότητα του επιχειρήματος να αλλάξει τη ζωή μας). Δεν θα θέλετε να ακούσετε πως ένας Χριστιανός ασκεί την πίστη του στην καθημερινή ζωή; Δεν θα θέλετε να ακούσετε πως ένας άθεος ζει εφαρμόζοντας τις αθεϊστικές πεποιθήσεις του στην πράξη (τα πάντα είναι τυχαία, χωρίς σκοπό, είμαστε απλά μηχανήματα/ άψυχο κρέας κλπ => μπορούμε να κάνουμε τα πάντα, δεν υπάρχει κανένα νόημα σε τίποτα, δεν υπάρχει καλό/ κακό, το να σκοτώσεις κάποιον και να σπάσεις ένα βράχο είναι παρόμοια γεγονότα κλπ) κάθε μέρα;

Δεν θα ήθελες αλήθεια να μάθεις την ηθική στη ζωή του Ράσελ ο οποίος είχε το θράσος να μιλάει για την ηθική; Δεν θα ήθελες να μάθεις για την ηθική του Χριστού στην πράξη, ο οποίος έχει δεχθεί τόσες επιθέσεις λες και ήταν ο πιο ανήθικος άνθρωπος;

Ίσως σε τελική ανάλυση το επιχείρημα ad hominem είναι ο καλύτερος τρόπος για να επιχειρηματολογήσει υπέρ ή κατά μιας συγκεκριμένης θεωρίας. Για πέρα από κάθε επιχείρημα ή αντεπιχείρημα, αυτό που έχει σημασία είναι ο αντίκτυπος στην πραγματική ζωή. Δώσε μου μια ενδιαφέρουσα θεωρία και θα έχουμε απλά μια ωραία συζήτηση αναλύοντας την. Δείξε μου πως ζεις και θα μου έχεις δώσει την πιο σημαντική θεωρία χωρίς να μου δώσεις καμία θεωρία...

Ad hominem λοιπόν.
Στον άνθρωπο.
Γιατί μόνο αυτός και η ζωή του έχουν σημασία…

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Ναι είμαι Χριστιανός! Και δεν θα σου πω γιατί! [Εκτός αν με πιέσεις…]

Σημαντικοί ιστότοποι...
Harmonia Philosophica Facebook Page
Harmonia Philosophica βιβλίο στο Amazon

Σειρά άρθρων σχετικών με τη φιλοσοφία
Κύρια Θέση: Harmonia Philosophica [Ελληνικό άρθρο] (Credo quia absurdum!!)
Φιλοσοφία της Επιστήμης και της Θρησκείας
Τα όρια της επιστήμης
Διαχωρισμός Επιστήμης - Κράτους: Ήρθε η ώρα;
Η Θρησκεία σαν Πολιτιστικό Φαινόμενο
Pensée Civilisée - Οι πρωτόγονοι δεν είναι τόσο "πρωτόγονοι" τελικά...

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2015-06-25]:

Ναι είμαι Χριστιανός! Και δεν θα σου πω γιατί!

Εκτός αν…

…μου πεις για ότι ο Χριστιανισμός σκότωσε πολύ κόσμο.

Οπότε θα σε ρωτήσω αν ο Χριστός δίδαξε το φόνο.

…μου πεις ότι ο Χριστιανισμός καταπίεσε.

Οπότε θα σου πω να διαβάσεις πως συμπεριφέρθηκε ο Χριστός σε ανθρώπους που ήταν καταπιεσμένοι στην εποχή Του. Και θα σε ρωτήσω αν ξέρεις τη διαφορά μεταξύ πολιτικής, θρησκείας και φιλοσοφίας ενός θρησκευτικού συστήματος. Και αν τη διαφορά αυτή την εντοπίζεις σε κάθε τι κακό που έχει σχέση με την επιστήμη. Και αν πιστεύεις ότι ο Μένγκελε αντιπροσώπευε την επιστήμη (αν και την αντιπροσώπευε – βλ. εδώ).

…μου πεις ότι ο Χριστιανισμός είναι σκοτάδι.

Οπότε θα σου πω ότι ο Ουμανισμός ξεκίνησε στο Βυζάντιο. (βλ. εδώ) Και πως ό,τι γνωρίζεις για τους αρχαίους Έλληνες φιλόσοφους το γνωρίζεις επειδή κάποιος μοναχός τους αντέγραψε. Και πως ακόμα και οι αρχαίοι Έλληνες που τόσο θαυμάζεις είχαν θρησκεία. Και πως τα πανεπιστήμια ξεκίνησαν το «Σκοτεινό» Μεσαίωνα και πως ο Dawkins διδάσκει σε ένα από αυτά τα «σκοτεινά» μέρη.

…μου πεις ότι ο Χριστιανισμός έχει να κάνει με την πίστη.

Οπότε θα σου πω για τη διαφορά μεταξύ «τυφλής πίστης» και «πίστης βασισμένης σε λογική και στοιχεία». Και θα σου εξηγήσω πως και η επιστήμη χρειάζεται την πίστη. Και θα προσθέσω πως χρειάζεται περισσότερη πίστη να δεχθείς τα επιστημονικά αξιώματα παρά να δεχθείς τα κηρύγματα του Χριστού περί αγάπης.

…μου πεις ότι ο Χριστιανισμός είναι παράλογος και αντιεπιστημονικός.

Οπότε θα σου πω ότι είναι πιο λογικό και επιστημονικό να θεωρήσεις ότι κάτι έχει αιτία παρά να πεις ότι όλα είναι αναίτια και τυχαία. Και πως ο Αριστοτέλης (ιδρυτής της Λογικής) και ο Gödel (ο μεγαλύτερος λογικολόγος μετά τον… Αριστοτέλη) πίστευαν – με βάση τη λογική τους – στην Πρώτη Αιτία. Και ότι ο μεγάλος δήθεν άθεος (τι; Και όμως… βλ. εδώ) Νίτσε ήταν… ιρρατιοναλιστής. Και πως ακόμα και η Ένωση Ακαδημιών του Κόσμου [IAP - Global network of Science Academies] αναγνώρισε τους περιορισμούς της επιστήμης (βλ. «Τα Όρια της Επιστήμης» @ Harmonia Philosophica) και την ανάγκη να συνυπάρχει η επιστήμη με τη θρησκεία η οποία εξετάζει ερωτήματα που είναι τελείως εκτός του τομέα της επιστήμης. (βλ. «Φιλοσοφία της Επιστήμης και της Θρησκείας» @ Harmonia Philosophica) Και ότι οι πιο σημαντικοί επιστήμονες όπως ο Max Planck, ο Heisenberg και ο Collins ήταν πιστοί (βλ. εδώ).

…μου πεις ότι η συνείδηση/ ψυχή προέρχεται από τον εγκέφαλο.

Οπότε θα σου υπενθυμίσω την αναλογία της τηλεόρασης και θα σου πω ότι ο αναγωγισμός είναι τόσο αποδεδειγμένος όσο είναι και το 5ο αξίωμα του Ευκλείδη. Και θα συστήσω και λίγο παραπάνω διάβασμα για τον εγκέφαλο και το νου. (βλ. “Human Consciousness and the end of Materialism” και εδώ)

…μου πεις ότι ο Χριστιανισμός έχει ηλίθιες τελετές.

Οπότε θα σου πω να ξοδέψεις λίγο χρόνο να αναλύσεις τις λέξεις και να εκτιμήσεις τους ύμνους που ακούγονται κατά τη λειτουργία του Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Και να τις συγκρίνεις με ηλίθιες γιορτές με φαλλούς ή ημίγυμνες χορεύτριες που σου αρέσει να βλέπεις.

…μου πεις ότι ο Χριστιανισμός είναι απλοϊκός.

Οπότε θα σου πω ότι η υψηλότερη φιλοσοφία πρέπει και οφείλει να είναι απλοϊκή. Και θα σε προκαλούσα να βρεις άλλη φράση τόσο μεστή φιλοσοφίας όσο η «Αγάπα τον εχθρό σου».

Σε αγαπάω και εσένα φίλε άθεε.

Κατανοώ ότι ο εκνευρισμός σου προέρχεται από μια βαθιά ανάγκη να πιστέψεις.

Ο υλισμός είναι γελοίος. Η υπεράσπιση της θρησκείας πραγματικά εύκολη για κάποιον που ξέρει τα βασικά. Η επιστήμη είναι η νέα θρησκεία σήμερα. Όμως πρέπει να έχεις ελεύθερη σκέψη αν θέλεις να είσαι αληθινός προς τον εαυτό σου. Ο αθεϊσμός είναι της μόδας. Όμως πρέπει να αντισταθείς άθεε φίλε μου. Ο Χριστός δίδαξε την αγάπη, τη συμπόνοια, τη συγ-χώρεση. Αν συμφωνείς με όλα αυτά γιατί τόσο μίσος και κακία εναντίον του;

Αποδέξου τη λογική.

Αποδέξου τις σκέψεις σου.

Αποδέξου τα αισθήματα σου.

Μόνο τότε θα μπορέσεις να αναφωνήσεις «Είμαι Χριστιανός!». Χωρίς την ανάγκη να πρέπει να πεις σε κανέναν γιατί…

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Γραπτές οδηγίες. Προφορική εξαπάτηση. Το καλό παράδειγμα.

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2014-08-01]: Οι άνθρωποι τείνουν να πιστεύουν περισσότερο το γραπτό λόγο από τις προφορικές οδηγίες. [1] Όμως η αλήθεια μόνο βιώνεται. Και περνάει από άτομο σε άτομο μέσω του παραδείγματος. Πως μπορείς να γράψεις στο χαρτί ή να εξηγήσεις προφορικά οδηγίες για το πως να ζεις; Ο μεγαλύτερος δάσκαλος δεν έγραψε ποτέ τίποτα...

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Ωοτοκίνη. Αγάπη. Θεραπεία.

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2014-07-25]: Οργανικό «λίφτινγκ» είναι ικανή να προσφέρει η ορμόνη της αγάπης ωκυτοκίνη, υποστηρίζει νέα αμερικανική μελέτη. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ, διαπίστωσαν ότι ενέσιμη θεραπεία ωκυτοκίνης θα μπορούσε να οδηγήσει στην ταχύτατη ανάρρωση μυϊκών τραυματισμών και στη θωράκιση της οστικής υγείας, ιδιαίτερα σε προχωρημένη ηλικία. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα νέα ευρήματα θα μπορούσαν ενδεχομένως να βρουν εφαρμογή σε ηλικιωμένα άτομα, «φρενάροντας» τη μυϊκή ατροφία λόγω προχωρημένης ηλικίας. Ως γνωστόν η ωκυτοκίνη εκκρίνεται στον οργανισμό κατά την σωματική επαφή, ενώ σχετίζεται με τον θηλασμό, τη διαδικασία του τοκετού, την ανάπτυξη κοινωνικών δεσμών και το σεξ. [1] Κάποιος πριν από 2,000 χρόνια είχε μιλήσει για την αγάπη και τις επιπτώσεις της. Και δεν ήταν χημικός... Ποιον πιστεύεις; Και γιατί; Τι σου λέει το μυαλό σου; Τι απαντάει η καρδιά σου;

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Άνθρωποι, ομάδες, φίλοι, ηθική.

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2014-07-24]: Άτομα σε ομάδες τείνουν να είναι λιγότερο ηθικά. [1] Πρέπει να είσαι μόνος για να είσαι καλός με τους άλλους. Ο πιο καλός άνθρωπος στον κόσμο είχε μόνο εχθρούς ή μαθητές, αλλά κανέναν φίλο...

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Χριστός, Λάο, Σωκράτης, κβαντομηχανική…

Οι μεγάλοι σοφοί συμφωνούσαν στο πως πρέπει να ζούμε.

Ο Χριστός μίλησε για το να ζεις με αγάπη. Μίλησε για το πως μπορούμε να αισθανθούμε το Θεό αν ζούμε σωστά. Μας είπε να μην αγχωνόμαστε για την εδώ ζωή – ο Θεός φροντίζει όπως φροντίζει και για το σπουργίτι. Διακήρυττε ότι οι αδύνατοι και οι καταφρονεμένοι τελικά θα επικρατήσουν. [Καινή Διαθήκη]

Ο Λάο Τσε είπε τα ίδια. Να είσαι ο εαυτός σου. Να είσαι αξιοπρεπής αλλά χωρίς να καταβάλλεις ιδιαίτερη προσπάθεια. Να έχεις κανόνα την ανεκτικότητα. Άσε το σύμπαν να ακολουθήσει τη ροή του. Όπως ο άνεμος φυσάει όπου και όπως θέλει, έτσι και η ευτυχία θα εμφανιστεί από μόνη της όποτε αυτή θελήσει. Να είσαι φυσικός, άσε τον άνεμο να σε πάει όπου θέλει. [Λάο Τσε, Τάο Τε Τσινγκ, εκδόσεις Μελάνι]

Ο Σωκράτης και αυτός τόνιζε την αξία του να γνωρίζεις τον εαυτό σου. Δεν ασχολήθηκε με αξιώματα, δεν θέλησε τίποτα παρά μόνο να μιλάει για την αλήθεια που κρύβεται μέσα μας. Μεγαλύτερη του σοφία το ότι ήξερε πως δεν ήξερε τίποτα. Απλός και λιτός, πέθανε για αυτά που πίστευε όπως κάποτε έκανε το ίδιο και ο Χριστός. [Πλάτωνας]

Ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ το είπε ξεκάθαρα: Πιο πολλή σημασία έχει να ζεις με αρετή παρά να τη μελετάς! [Ζαν Ζακ Ρουσσώ, Λόγος περί επιστημών και τεχνών] Κανένας από τους παραπάνω σοφούς δεν άφησε κάποιο γραπτό μνημείο (ο Τάο άφησε ένα μόνο βιβλίο μετά από προτροπή του φύλακα στο ορεινό πέρασμα όπου εθεάθη για τελευταία φορά). Και όμως καθόρισαν τον κόσμο. Οι Αθηναίοι μπορεί να είχαν τους πολλούς φιλοσόφους, αλλά οι Σπαρτιάτες ήταν αυτοί που ζούσαν ενάρετα. Η σημασία της απλής ενάρετης ζωής αντί της ενάρετης σκέψης κυριαρχεί σε κάθε έναν από αυτούς τους κορυφαίους σοφούς. Μπορεί να ακούγεται βαρετό, αλλά δεν είναι καθόλου: Ζήσε απλά. Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα, οδηγημένοι από έναν κυρίαρχο καπιταλιστικό προτεσταντισμό, θέλουν να «κάνουν» ολοένα και περισσότερα πράγματα. Γιατί όμως πρέπει να «κάνουμε κάτι» συνέχεια; [Harmonia Philosophica – βλ. αναφορές στον Feyerabend] Τα πρόσκαιρα υλικά οφέλη του «κάνω κάτι» δεν συγκρίνονται με την ευτυχία και την ολοκλήρωση που προσφέρει μια ζωή στη βάση του «αγάπα τους άλλους και έχει ο Θεός». Δεν είναι μοιρολατρεία. Είναι σοφία. Το να ασχολείσαι μόνο με το να αγαπάς και να ανέχεσαι και να συγχωρείς, δεν είναι καθόλου «εύκολο» όσο πολλοί πιστεύουν. Αντίθετα το να ασχολείσαι με χίλια δυο πράγματα και το να προσπαθείς συνέχεια να βγάζεις χρήματα – ΑΥΤΟ είναι ο εύκολος δρόμος! Όσοι δεν θέλουν να μείνουν ποτέ μόνοι τους – αυτοί φοβούνται τον εαυτό τους. Όσοι θέλουν περισσότερα χρήματα – αυτοί δεν έχουν το σθένος ή το κουράγιο να αναζητήσουν τα πραγματικά σημαντικά πράγματα στη ζωή. Όσοι θέλουν συνέχεια να «κάνουν κάτι» - αυτοί συνήθως δεν κάνουν τίποτα για τους άλλους.

Οι μεγάλοι σοφοί προτίμησαν την αναχώρηση από την ενεργό δράση. (Σωκράτης, Χριστός, Τάο, Χάιντεγκερ)

Θέλει σθένος να μείνει κανείς για λίγο ακίνητος να αφουγκραστεί το Ένα που φωνάζει: «Είσαι ήδη εδώ! Είσαι ήδη μέρος Μου! Μην προσπαθείς να κατανοήσεις. Μην κινείσαι συνεχώς προσπαθώντας να ξεχαστείς. Προσπάθησε να θυμηθείς αυτό που ήδη γνωρίζεις!»…

Σαν σύγχρονος φυσικός κβαντομηχανικής, ο Λάο έλεγε να «μην μολύνουμε τον κόσμο με την παρατήρηση και τη δράση μας»! Ο άνθρωπος είναι το σημείο επαφής μεταξύ του φθαρτού κόσμου των φαινομένων και του αιώνιου κόσμου της ουσίας. Και μόνο αν μπορέσουμε να μειώσουμε στο μηδέν την επίδραση μας θα κάνουμε αυτόν τον διαχωρισμό να πάψει να υπάρχει.

Μην κοιτάς τους ουρανοξύστες. Κοίτα το σπουργίτι. [Χριστός] Αναζήτησε το άδειο, για να είσαι γεμάτος. [Τάο]

Ανθρώπινη Παρθενογένεση. Το άρθρο φάντασμα. Παρερμηνείες.

Τα Χριστούγεννα έφεραν στην αντίληψη μου ορισμένα «νέα» άρθρα σχετικά με το φλέγον ζήτημα των ημερών: την Παρθενογένεση.  Διαβάζοντας διάφορά και ψάχνοντας λίγο στο διαδίκτυο εντυπωσιάστηκα από ορισμένες πηγές που ισχυρίζονται ότι η παρθενογένεση στους ανθρώπους είναι όχι απλώς πιθανή αλλά ότι έχει ίσως παρατηρηθεί (1). (V: παρεμπιπτόντως η παρθενογένεση στα ζώα είναι εξαιρετικά ΚΟΙΝΗ, σε σημείο που σε κάνει να αναρωτιέσαι: οι άθεοι που γελάνε με την γέννηση του Χριστού πιστεύουν ότι ο άνθρωπος ΔΕΝ ανήκει στην ίδια κατηγορία με τα ζώα και στα οποία τέτοια φαινόμενα είναι τόσο κοινά;)

Μετά από λίγο βαθύτερο ψάξιμο κατέληξα σε ορισμένα ενδιαφέροντα άρθρα (2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12), τα οποία όλα είχαν ένα κοινό σημείο αναφοράς: το άρθρο «φάντασμα» «ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΕΣΗ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΟΝΤΑ» (“PARTHENOGENESIS IN HUMAN BEINGS” by S. Balfour-Lynn, The Lancet, Volume 267, Issue 6931, pages 1071 - 1072, 30 June 1956) από το γνωστό επιστημονικό περιοδικό “The Lancet” (13).

Το εν λόγω άρθρο δεν μπορεί να το βρει κανείς για να το διαβάσει δωρεάν. Έτσι αναγκαστικά πρέπει να βασιστεί κανείς σε αυτά που άλλοι λένε για το τι περιέχει! Το γεγονός ότι ένα άρθρο του 1956 κόστιζε περίπου 40$ (μαζί με φόρους) αλλά και ορισμένες αντιφατικές αναφορές για τα συμπεράσματα του, μου κέντρισαν την προσοχή. Τα όσα έλεγε το βιβλίο “The Mysteries of Human Reproduction” (του Raymond W. Bernard) (14) σχετικά με το ότι στο άρθρο του Lancet αποδείχτηκε η ύπαρξη παρθενογένεσης, σε αντίθεση με όσα έλεγαν άλλες πηγές (για την ΙΔΙΑ δημοσίευση του Lancet!) με έπεισαν: θα έπρεπε να αγοράσω το άρθρο για να δω ο ίδιος τι γράφει!

Με δυο λόγια: Το εν λόγω άρθρο του Lancet βγάζει το συμπέρασμα ότι σχεδόν σίγουρα έχουμε παρατηρήσει επιστημονικά το φαινόμενο της παρθενογένεσης! Όσα άρθρα έλεγαν ότι το εν λόγω άρθρο του Lancet λέει το αντίθετο απλά ψεύδονται. (και ΝΑΙ, το Lancet είναι ΓΕΛΟΙΟ που ζητάει $40 για 1.5 σελίδα άρθρο του 1956!)

Με περισσότερα από δύο λόγια:

1. Ένας επιστήμονας ανέλυσε 19 πιθανές περιπτώσεις ανθρώπινης παρθενογένεσης.
2. Οι 18 από τις 19 περιπτώσεις απορρίφθηκαν για διάφορους λόγους.
3. Μία περίπτωση (η κα. Άλφα) πέρασε όλες τις εξετάσεις με επιτυχία, οι οποίες περιλάμβαναν εξετάσεις αίματος, σιέλου, γεύσης και μεταμόσχευσης δέρματος (blood, saliva, taste and skin-grafting tests). Το τεστ μεταμόσχευσης δέρματος από τη μητέρα στην κόρη και από την κόρη στη μητέρα κατέληξε σε σχεδόν ταυτόχρονη απόρριψη των μοσχευμάτων και από τις δύο (η κόρη το απέρριψε σε 4 εβδομάδες ενώ η μητέρα σε 6). Αυτό το αποτέλεσμα πολλοί «κατά λάθος» παρερμήνευσαν ως αρνητικό αποτέλεσμα, ενώ η δημοσίευση του Lancet δεν αναφέρει κάτι τέτοιο. Μάλιστα είναι λογικό δύο πανομοιότυπα πρόσωπα να έχουν την ίδια αντίδραση! (και αυτό αυξάνει τις πιθανότητες η παρθενογένεση να ισχύει, δεν τις μειώνει!) Αναφορές ότι μόσχευμα από το ίδιο άτομο «πρέπει» να γίνει δεκτό δεν ευσταθούν αφού υπάρχουν πολλές αναφορές ατόμων που απέρριψαν μοσχεύματα δέρματος από το ίδιο τους το δέρμα. (15) Άλλοι ισχυρίζονται (όπως εδώ) ότι η κόρη και η μητέρα είναι διαφορετικές (και άρα δεν είχαμε παρθενογένεση) επειδή η κόρη απέρριψε το μόσχευμα πιο νωρίς από τη μητέρα. Όμως και πάλι αυτό είναι εικασία που δεν βασίζεται στο άρθρο του Lancet και η οποία μπορεί εύκολα να αντικρουστεί. Αλήθεια είμαστε έτοιμοι να απορρίψουμε μια περίπτωση που πέρασε ΟΛΑ τα τεστ εξαιτίας μιας διαφοράς 2 εβδομάδων σε ΕΝΑ τεστ που ΕΠΙΣΗΣ είχε (τελικά) καλή κατάληξη;
4. Το άρθρο κατέληξε στο συμπέρασμα «Σε τέτοιες περιπτώσεις, απόλυτη απόδειξη είναι αδύνατη. Ωστόσο φαίνεται ότι όλα τα δεδομένα που ελήφθησαν από τις εξετάσεις σιέλου και αίματος συμφωνούν με αυτά που θα περιμέναμε από μία περίπτωση παρθενογένεσης» […] «οι ισχυρισμοί αυτής της μητέρας πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν σοβαρά και πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν μπορέσαμε να τους αντικρούσουμε» (στο πρωτότυπο: “In such a case as this, rigorous proof is impossible, but it remains that all the evidence obtained from serological and special tests is consistent with what would be expected in a case of parthenogenesis” […] “this mother’s claim must not only be considered seriously, but it must also be admitted that we have been unable to disprove it”).

Είναι καιρός η επιστήμη να γίνει πιο θαρραλέα και να κυνηγάει την ανάλυση θεμάτων που είναι αμφιλεγόμενα. Δεν ωφελεί να κρύβουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί.

Είναι καιρός η επιστήμη να γίνει ξανά Επιστήμη!

Σε όλους τους άθεους ανά τον κόσμο: ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Πάπας, παιδιά, Χριστός, Νίτσε...

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2013-11-26]: Ένα αγόρι έκλεψε την παράσταση από τον Πάπα. [1] Ο Νίτσε και ο Χριστός μας παρότρυναν να γίνουμε παιδιά πάλι. Επιμένουμε να τους αγνοούμε... "Γνωρίζουμε" ότι το να είσαι "μεγάλος" είναι καλύτερο. Και αν κάποιο παιδί μας ρωτήσει θα του πούμε να το βουλώσει.

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Ανάσταση - Παράλογη άρα Αλήθεια.

Crucifixus est Dei filius,

non pudet, quia pudentum est.

Et mortuus est Dei filius,

prorsus credibile est, quia ineptum est.

Et sepultus ressurrexit,

certum est, quia impossibile est

Quintus Septimius Florens Tertullianus

Ο υιός του Θεού σταυρώθηκε,

αυτό δεν φέρνει όνειδος επειδή είναι επονείδιστο.

Και ο υιός του Θεού πέθανε,

αυτό είναι άξιο πίστης επειδή είναι παράλογο.

Και μετά τον ενταφιασμό του αναστήθηκε,

αυτό είναι βέβαιο επειδή είναι αδύνατο.

Είναι η Ανάσταση του Χριστού πραγματικό γεγονός;

Η απάντηση μπορεί να έρθει από ένα απροσδόκητο μέρος…

Καιρό πριν, διαβάζοντας το "Η Γέννηση της Τραγωδίας" του Νίτσε, κατάλαβα πως όσα νομίζουν μερικοί ότι γνωρίζουν για τον "άθεο Νίτσε" δεν ισχύουν. Ο Νίτσε σε αυτό το κείμενο αναφέρεται σε πράγματα που άνετα μπορούσαν να είναι μέρος... θεολογικού κειμένου. Μιλάει για τον πρωταρχικό Εν και για το πως ο διονυσιακός άνθρωπος μέσα στην έκσταση του έρχεται σε αρμονία μαζί του. Αναλύει ακόμα και την αντίθεση του με τη θρησκεία της εποχής του, η οποία αντίθεση έχει να κάνει με το ότι η θρησκεία έγινε θρησκεία λογίων (ενώ η Λογική δεν μπορεί να εξηγήσει τον κόσμο!). Καταφέρεται εναντίον της Επιστήμης και της Λογικής που προσπαθούν να εξηγήσουν τον κόσμο εμμένοντας απλά στην φαινομενική επιφάνεια του.

Ίσως λοιπόν το να αναλύσουμε λογικά κάτι δεν είναι η λύση. Ίσως πρέπει να σταθούμε «παράλογοι» μπροστά στο πρόβλημα για να βρούμε τη λύση του. Αυτό δεν κάνουν άλλωστε και οι επιστήμονες που θαυμάζουμε σαν «ιδιοφυΐες»;

Αναστήθηκε.

Το πιστεύουμε; Όχι.

Η ανάσταση ενός ανθρώπου αφού έχει πεθάνει είναι ένα βαθιά παράλογο γεγονός. Δεν μπορεί να συμβεί με βάση τα όσα γνωρίζουμε. Και όμως για αυτό ακριβώς το λόγο μας παρακινεί ο Σεστώφ (Shestov) να το πιστέψουμε! Γιατί πρέπει να πιστεύουμε τα «λογικά» πράγματα; Τι αληθινό είναι λογικό; Είναι λογικό το ότι ζούμε χωρίς κανένα λόγο και μετά γινόμαστε λίπασμα χωρίς επίσης κανένα λόγο; Γιατί η αθανασία είναι παράλογη ενώ η τυχαία ύπαρξη λογική; Ποιος ανόητος μας έχει εμφυσήσει τέτοιες ιδέες;

Αναστήθηκε.

Το πιστεύουμε; Όχι.

Πολλοί σου λένε ότι Τον είδαν να ανασταίνεται. Εσύ όμως δεν τους πιστεύεις. Στο λένε. Το αρνείσαι. Αρνείσαι την ίδια σου την ύπαρξη. Μια ύπαρξη που σου φωνάζει ότι δεν είσαι ένα σύνολο από κρέας και κόκκαλα. Και όμως είσαι λογικός. Πιστεύεις ότι θα πεθάνεις. Όμως η ίδια η ζωή είναι παράλογη. Εσύ λογικά δεν μπορείς να βρεις το νόημα της. Γιατί είναι κρυμμένο εκεί που δεν ψάχνεις. Σταμάτα να σκέφτεσαι. Δες με κλειστά τα μάτια. Στο λένε. Δεν ακούς. Θέλεις να δεις. Αλλά και να έβλεπες δεν θα πίστευες. Γιατί είσαι λογικός. Θα έψαχνες να βρεις την «τρύπα», το «κόλπο». Μια ζωή μέσα στη λογική. Πως θα γίνεις τώρα παράλογος; Πως θα ξεκινήσεις τώρα να ζεις;

Αναστήθηκε.

Το πιστεύουμε; Όχι.

Αυτός έζησε και πέθανε αθώος. Εσύ πιστεύεις ότι έκανε κάποιο κόλπο. Ή ακόμα χειρότερα ότι ήταν ένας κοινός ψεύτης. Ένας κοινός ψευτράκος που απλά τον έπιασε κρίση συνείδησης και θυσιάστηκε έτσι… για πλάκα! Σου λένε ότι αναστήθηκε. Άλλοι το έγραψαν για να ικανοποιήσουν τη σύγχρονη ανάγκη σου για «γραπτές πηγές». Όπως δεν πίστευες τον Όμηρο, έτσι δεν πιστεύεις και αυτούς τώρα. Είσαι ό,τι σου έχουν πει να είσαι. Ακούς ό,τι σου λένε να ακούς. Είσαι ένα γελοίο ανθρωπάκι που αν δεν δει την έγκριση των «πνευματικών του» δεν θα πει το «ναι, το είδα». Δεν θα πέθαινες ποτέ επειδή είδες κάτι που ήταν παράλογο και κανένας δεν πίστευε. Δεν έχεις τα κότσια για κάτι τέτοιο. Απλά ακολουθείς. Αν δεν σου πουν οι «έγκυρες» πηγές ότι είναι έτσι, δεν πιστεύεις. Ό,τι όμως και να σου πουν, όσο παράλογο και αν είναι, το δέχεσαι αδιαμαρτύρητα.

Υπάρχουν παράλληλα σύμπαντα; Ναι.

Αναστήθηκε.

Το πιστεύουμε; Όχι.

Γίνε παράλογος και δες κατάματα αυτό που δεν βλέπεις: Ανάσταση σημαίνει νίκη επί του θανάτου. Δεν βλέπεις; Δεν είσαι απλά αίμα και κόκκαλα. Είσαι ένα φωτισμένο πλάσμα. Και δεν έχεις ανάγκη από πηγές (που έχεις) ή από μαρτυρίες ή από εμπειρικά δεδομένα (που επίσης έχεις) για να πιστέψεις. Είσαι ένα βαθύτατα παράλογο πλάσμα ριγμένο στον κόσμο και αγωνιάς καθημερινά για το ποιος είσαι και που πας. Δεν ξέρεις τίποτα αλλά γνωρίζεις ότι υπάρχει νόημα σε όλα αυτά.

Πρέπει να είμαστε παράλογοι! Όπως παράλογη είναι και η ζωή! Ποτέ η λογική δεν έχει δώσει λύση σε σημαντικά προβλήματα (άλλωστε ο Godel έχει αποδείξει ότι δεν μπορεί  η λογική να απαντήσει σε όλα και ούτε καν να μας βοηθήσει σε απλά θέματα όπως  το «να αποδεικνύει ότι αυτή η πρόταση δεν αποδεικνύεται») ενώ αντίθετα η ενόραση και η διαίσθηση έχει δώσει λύσει σε πολλά. Επιστημονικά αινίγματα αιώνων έχουν λυθεί με παραλογισμούς –όχι με τη «Λογική». Η λογική σου σε κάνει να πιστεύεις στο «άπειρο». Και όμως δεν το έχεις δει ποτέ… Παράλογο; Η λογική σου σε κάνει να πιστεύεις ότι υπάρχουν προβλήματα χωρίς λύση («αυτή η πρόταση δεν μπορεί να αποδειχθεί») και όμως «ξέρεις» ότι δεν υπάρχουν. Παράλογο;

Ζούμε. Κάνουμε κατά βάση κάτι παράλογο.

Ίσως η ερώτηση πρέπει να τεθεί διαφορετικά.

Όπως λέει και ο Ρίλκε, ο σκοπός της ζωής είναι να ηττηθεί από μεγαλύτερα πράγματα.

Πέθανε.

Το πιστεύουμε; Όχι...