Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Το βιντεοπαιχνίδι… [Θυμάσαι; Αυτή ήταν η τελευταία μέρα της ζωής σου…]

Παρόλο που οι άνθρωποι τείνουν να θυμούνται λιγότερες λεπτομέρειες για περασμένα γεγονότα όσο περνάει ο καιρός, οι λεπτομέρειες που θυμούνται διατηρούνται με αξιοσημείωτη πιστότητα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη. Αυτό το εύρημα ισχύει ανεξάρτητα από την ηλικία του ατόμου ή το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από το συμβάν. [1] Μπορείς να θυμηθείς; Οταν ήσουν παιδί. Καθεσαι με τους παππούδες σου στο ζεστό σπίτι τους. Κοιτάζοντας το χριστουγεννιάτικο δέντρο, έχοντας υψηλή βαθμολογία στο βιντεοπαιχνίδι που έχεις χάσει τώρα. Κοιμήθηκες καλά τότε. Ξύπνα. Αυτή είναι η τελευταία μέρα της ζωής σου. Μπορείς να θυμηθείς; Δεν είσαι εδώ. Δεν είσαι εκεί. Αντίθετα, ο κόσμος είναι μέσα σε όλα…

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Μύρισε το γιασεμί...

Με βάση εξαιρετικά ευαίσθητες καταγραφές της δραστηριότητας νευρώνων στις μύτες των ποντικών, οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι οι οσφρητικοί αισθητικοί νευρώνες μπορούν να επιδείξουν καταστολή ή ενίσχυση της απόκρισης όταν οι οσμές αναμιγνύονται, ανατρέποντας μια μακρόχρονια άποψη ότι η απόκριση είναι ένα απλό άθρισμα, με μια πιο πολύπλοκη επεξεργασία που λαμβάνει χώρα μόνο σε μεταγενέστερα στάδια. [1] Μύρισε το γιασεμί. Όχι, δεν είναι μόνο γιασεμί. Είναι το παλιό σπίτι των γονιών σου. Είναι οι ελπίδες σου ως παιδί. Τα όνειρα και τα πράγματα που δεν έμελλε ποτέ να είναι. Είναι αυτός ο γαλαξίας που είδες τη νύχτα και εξακολουθείς να μην μπορείς να θυμηθείς αν ήταν ένα όνειρο ή όχι. Μύρισε το γιασεμί. Άνοιξε τα μάτια σου. Βλέπεις; Είναι απλά ένα γιασεμί. (Γιατί κλαις σε ένα κενό κόσμο;)

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Μείνε ήρεμος…

Το αν και πως τα μωρά θυμούνται τι έχουν μάθει εξαρτάται από τη διάθεσή τους: αυτό που έχουν μάθει όταν νιώθουν ήρεμα είναι απρόσιτο όταν είναι ενεργά και αντίστροφα. Αυτό αποδείχθηκε σε μια μελέτη με 96 παιδιά ηλικίας εννέα μηνών. [1] Αναζήτα μέσα σου. Και θα θυμηθείς. Ότι κάποτε δεν ήσουν ήρεμος ούτε δραστήριος. Ότι κάποτε απλά… ήσουν! Δύσκολο να δεχτείς την ακινησία, όταν τρέχεις με αγωνία. Δύσκολο να κατανοήσεις τη ζωή, όταν προσπαθείς τόσο σκληρά για να αποφύγεις το θάνατο.

Ω, φτωχοί άνθρωποι. Δεν βλέπετε;
Το σχοινί στο οποίο προσπαθείτε να ισορροπήσετε, είστε εσείς!
Προσπάθησε να θυμηθείς.

Ποτέ δεν άρχισες να περπατάς...

Δεν υπάρχει σχοινί…
Μείνε ήρεμος τώρα…

Αλλιώς θα πέσεις!

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Αναμνήσεις… Σπασμένος κόσμος… Θολή εικόνα…

Επιστήμονες προσπαθούν να μάθουν πώς σχηματίζονται και εξαφανίζονται οι αναμνήσεις. [1]
Αλλά γιατί πρέπει να μας ενδιαφέρει;
Γιατί έχει σημασία η εξασθένιση της μνήμης;
Πώς μπορεί να έχει νόημα μια μνήμη που αρχίζει να υπάρχει;
Ποτέ δεν νοιαζόμασταν για τέτοια πράγματα.
Συνηθίζαμε να μην θυμόμαστε τίποτα.
Σε μια εποχή που δεν υπήρχε τίποτα να θυμόμαστε.

Σε μια εποχή που δεν υπήρχε τίποτα να ξεχαστεί…

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Αναμνήσεις εκτός της… εμπειρίας.

Όταν μιλάμε για τη μνήμη, μιλάμε για κάτι περισσότερο από μια ‘τοποθεσία’. Μια νέα έρευνα δείχνει πως το μυαλό μας δεν αποθηκεύει όλες τις αναμνήσεις σε «κύτταρα τοποθεσίας» (place cells), ένας βασικός τύπος νευρώνων στον ιππόκαμπο, μια δομή που παίζει καίριο ρόλο στην πλοήγηση και τις διαδικασίες της μνήμης. Αντίθετα, οι αναμνήσεις φαίνεται να βασίζονται σε ένα τύπο κυττάρων στον ιππόκαμπο τα οποία δεν έχουν σχέση με την τοποθεσία αλλά περισσότερο με το πλαίσιο μέσα στο οποίο βιώνουμε μια εμπειρία. [1] Βιώνουμε πράγματα. Μέσα στο χώρο και το χρόνο. Σύμπαντα δημιουργούνται. Από το πουθενά. Ένας κόσμος προχωράει προς το θάνατο του. Βγάζοντας τον εαυτό του εκτός χρόνου. Ναι, μπορούμε να καταλάβουμε αυτόν τον κόσμο. Αλλά όχι επειδή είμαστε μέρος του. Αλλά επειδή αυτός είναι μέρος μας…

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Μνήμες μωρών… Ασυνείδητες αναμνήσεις…

Ποια ήταν η πρώτη σου ανάμνηση; Δεν είναι ποτέ η μνήμη του να είσαι μωρό - η νεότερη μνήμη των περισσότερων ανθρώπων είναι από όταν ήταν περίπου τριών ή τεσσάρων ετών. Αλλά γιατί δεν μπορούμε να θυμηθούμε την εποχή που ήμασταν βρεφη; Και αυτά που δεν μπορούμε να θυμηθούμε χάνονται ή απλά ξεχνιούνται;

Μια ομάδα νευροεπιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο ξεκίνησε να διερευνά, χρησιμοποιώντας ποντίκια για να προσδιορίσει πότε και πώς οι εγκέφαλοι ξεχνούν αυτές τις αναμνήσεις. Τα ερευνητικά αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι οι πρώτες εμπειρίες μας δεν ξεχνιούνται πλήρως και δεν διαγράφονται από τον εγκέφαλο. Αντ' αυτού, μπορούμε να τις επαναφέρουμε μέσω ενός είδους άμεσης διέγερσης. [1]

Προσπαθήστε να σκεφτείς τι δεν μπορείς να θυμηθείς. Είναι εκεί.
Στο περπάτημα σου. Στην ομιλία σου. Σε κάθε αντίδρασή σου.
Δεν έχει σημασία αν το θυμάσαι ή όχι.
Είσαι οι μνήμες σου. Ειδικά αυτά που δεν θυμάσαι…

Περπατώντας κάτω από τη βροχή…
Χαμογελάς…
Και δεν μπορείς να θυμηθείς γιατί...

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Αυτο-αναφορά: Το κλειδί για τα πάντα; [Είσαι μόνος]

Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει μια περιοχή του εγκεφάλου που οι πίθηκοι χρησιμοποιούν για να αξιολογήσουν την ικανότητά τους να ανακαλέσουν τις μνήμες τους. Μέχρι σήμερα, αυτή η διαδικασία, η οποία απαιτεί ένα υψηλότερο επίπεδο αυτο-ανάλυσης σχετικά με τη δική μας αντίληψη, θεωρήθηκε από μερικούς για να είναι μοναδικό για τον άνθρωπο χαρακτηριστικό, αν και η έρευνα αυτή δείχνει το αντίθετο. [1]

Αναμνήσεις που βασίζονται σε αυτό που... θυμόμαστε. Όντας εγώ επειδή είμαι ο… εαυτός μου. Συνείδηση που ορίζεται με βάση… την ίδια. Ύπαρξη που υπάρχει γιατί… υπάρχει. Η αυτο-αναφορά είναι τα πάντα. Είναι σαν όλα να είναι απλά… Ένα. Και ό, τι βλέπουμε και αισθανόμαστε να δείχνουν όλα προς την ίδια κατεύθυνση, προς το ίδιο ξέφωτο στο σκοτεινό δάσος…

Τίποτα δεν υπάρχει. Είσαι απλά εσύ. Μόνος…

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Το σπίτι του Χίτλερ. Αναμνήσεις χαμένες στη σκόνη…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2017-09-29]: Η Αυστρία έχει κατεδαφίσει το σπίτι του Χίτλερ. [1] Εκατομμύρια νεκρών φωνάζουν. Τώρα ως σκόνη, ταξιδεύουν στο βαθύ διάστημα. Ένα άστρο σύντομα θα γεννηθεί. Ένας νέος ήλιος σύντομα θα φωτίσει έναν κόσμο. Το σκοτάδι θα έρθει πάλι. Αυτό το σπίτι πάντα θα είναι εκεί.

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Καλές αναμνήσεις. Κακές αναμνήσεις. Ηλίθιοι άνθρωποι.

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2014-10-09]: Οι επιστήμονες κατάφεραν να μετατρέψουν καλές αναμνήσεις σε κακές. [1] Ποιος ορίζει το κακό; Ποιος ορίζει το καλό; Ποιος γνωρίζει τι κάνει ο εγκέφαλος; Ποιος γνωρίζει τι είναι ο νους; Ποιος γνωρίζει τι είναι η ζωή; Ποιος ξέρει τι είναι ο θάνατος; Ποιος είναι τόσο ηλίθιος ώστε να παίζει με πράγματα που δεν γνωρίζει;

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Φωτογραφίες, αναμνήσεις, Facebook.

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2014-01-13]: Τελικά φαίνεται ότι είναι αλήθεια: όσες περισσότερες αναμνηστικές φωτογραφίες τραβά κανείς από ένα γεγονός, τόσο περισσότερο δυσκολεύεται μετά να θυμηθεί το ίδιο το συμβάν. [1] Οι σημαντικότερες αναμνήσεις μου δεν βρίσκονται πουθενά παρά μόνο στο μυαλό μου. Και μόλις πεθάνω πουθενά. Ή παντού; Δεν ξέρω... Ένα μόνο ξέρω: Δεν θα είναι στο γαμημένο το Facebook! Μείνετε ο εαυτός σας. Μπορεί να χάσετε ένα-δυο "like" ή ένα-δυο ψεύτικους (ψηφιακούς) "φίλους". Θα κερδίσετε όμως τη ζωή σας...

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Φαντασία, μάλλον ΟΧΙ λόγω αναμνήσεων...

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα του Σπύρου Κάκου [2013-09-23]: Παλιές αναμνήσεις χρησιμοποιούνται για τη διαμόρφωση σκέψεων σχετικά με νέες φανταστικές εμπειρίες. (1) Οπότε για να καταλάβω... που έχουμε δει ο,τιδήποτε "άπειρο", ώστε να μιλάμε για αυτό με τόση άνεση; Που ακριβώς έχουμε δει "θεό";

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας...