Οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει ένα κοινό σύνολο γονιδίων που επιτρέπουν σε διαφορετικά φυτά ανθεκτικά στην ξηρασία να επιβιώσουν σε ημι-άνυδρες συνθήκες, τα οποία θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη βιοτεχνολογία και τη δημιουργία ενεργειακών καλλιεργειών που είναι ανεκτικές σε έλλειψη νερού. [1] Θέλουμε να απαλλαγούμε από το θάνατο. Θέλουμε να ελέγξουμε τον Κόσμο. Και όμως ο Κόσμος ήταν κάποτε αιώνιος. Αλλά όχι όπως νομίζουμε ότι ήταν. Δεν ήταν αιώνιος επειδή δεν υπήρχε θάνατος. Αλλά επειδή ο θάνατος ήταν αναπόσπαστο κομμάτι του. Την στιγμή που θα δημιουργήσουμε ένα κόσμο χωρίς θάνατο, θα είναι η στιγμή που όλα θα έχουν πεθάνει. Επειδή ο θάνατος είναι αυτό που κάνει τα πάντα αιώνια - η ανυπαρξία είναι αυτό που κάνει την ύπαρξη σημαντική. Φανταστείτε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν πεθαίνει. Αυτός ο κόσμος θα είχε κενός νοήματος. Τώρα κοίτα καλύτερα έναν κόσμο όπου όλα πεθαίνουν. Δες την πεταλούδα που προσπαθεί να βρει έναν σύντροφο στη μοναδική εκείνη μέρα που έχει στη διάθεσή της. Παρακολούθησε την αφού σταμάτησε να πετάει. Νεκρή στο δάσος. Και όμως, αυτή η πεταλούδα είναι ακόμα εκεί. Κάνοντας τον κόσμο όμορφο. Ακόμη και για εκείνη τη μοναδική στιγμή… Είναι ακόμα εκεί…
(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…
.jpg)
