Το να ακούει κανείς φωνές δεν είναι απαραίτητα σημάδι ψύχωσης. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τους συντάκτες μιας πρόσφατης μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Brain, οι ενισχυμένες νευρικές οδοί που σχετίζονται με την προσοχή θα μπορούσαν να προκαλούν αυτούς τους ψευδείς ήχους. Οι άνθρωποι τους ακούνε επειδή οι εγκέφαλοί τους μπορεί να είναι ιδιαίτερα προετοιμασμένοι για να εντοπίζουν την ομιλία. "[...] περίπου το 5 έως 15 τοις εκατό του γενικού πληθυσμού θα έχει κάποια εμπειρία ακρόασης ασυνήθιστων φωνών σε κάποιο σημείο της ζωής τους. Νομίζουμε ότι δυνητικά μέχρι το ένα τοις εκατό μπορεί να έχει πολύ συχνές εμπειρίες και απλά δεν λέει κανείς σε κανέναν τίποτα και συνεχίζει με την καθημερινή του ζωή", εξηγεί ένας ερευνητής. [1]
Δώσε προσοχή.
Σκέψου σκληρά.
Και θα ακούσεις και θα δεις πράγματα...
Το να βλέπουμε, το να κάνουμε, το να σκεφτόμαστε πιστεύεται ότι είναι πιο σημαντικό από το να μη βλέπουμε, να μην κάνουμε, να μην σκεφτόμαστε. Και όμως βλέπουμε, κάνουμε και σκεφτόμαστε πράγματα που δεν υπάρχουν καν. Είναι το αόρατο που καθοδηγεί τις ψυχές μας. Είναι το ανείπωτο που μιλάει στην ύπαρξή μας. Είναι το ανύπαρκτο που διαμορφώνει το Είναι μας.
Κλείσε τα μάτια σου και άκουσε το ποτάμι.
Ο ποταμός δεν είναι εκεί.
Και όμως, είναι εκεί…
(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…
