Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Ξεχνώντας. Για να θυμηθω…

Ο εγκέφαλος είναι η απόλυτη υπολογιστική μηχανή, οπότε δεν είναι περίεργο που οι ερευνητές ενδιαφέρονται να δοκιμάσουν να τον μιμηθούν. Τώρα, νέα έρευνα έχει κάνει ένα συναρπαστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση - μια συσκευή που είναι σε θέση να «ξεχάσει» αναμνήσεις, όπως κάνουν και οι εγκέφαλοί μας. Ονομάζεται memristor δεύτερης τάξης (ένα μείγμα "μνήμης" και "αντιστάσεως" - memory και reistor). Ο έξυπνος σχεδιασμός του μιμείται μια συνάψη ανθρώπινου εγκεφάλου στον τρόπο που θυμάται την πληροφορία και μετά σταδιακά χάνει αυτή την πληροφορία αν δεν έχει πρόσβαση σε αυτή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ενώ ο memristor δεν έχει πολύ πρακτική χρήση τώρα, θα μπορούσε τελικά να βοηθήσει τους επιστήμονες να αναπτύξουν ένα νέο είδος νευροϋπολογιστή - το θεμέλιο των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης - που εκπληρώνει μερικές από τις ίδιες λειτουργίες που κάνει ένας εγκέφαλος. [1] Είχαμε τη δυνατότητα να δημιουργούμε ρομπότ που θυμούνται τα πάντα. Και όμως θα τα καταστήσουμε ελαττωματικά. Ακριβώς όπως εμείς. Γιατί μας αρέσουν τα λάθη μας. Επειδή γνωρίζουμε ασυνείδητα ότι δεν είναι λάθη. Η μουσική δεν αποτελείται από νότες. Αλλά από τη σιωπή. Η ζωή δεν αποτελείται από τη ζωή. Αλλά από το θάνατο. Αυτό που γνωρίζουμε δεν είναι αυτό που γνωρίζουμε. Αλλά όλα αυτά τα πράγματα που επιλέγουμε να ξεχάσουμε...

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Αναμνήσεις… Σπασμένος κόσμος… Θολή εικόνα…

Επιστήμονες προσπαθούν να μάθουν πώς σχηματίζονται και εξαφανίζονται οι αναμνήσεις. [1]
Αλλά γιατί πρέπει να μας ενδιαφέρει;
Γιατί έχει σημασία η εξασθένιση της μνήμης;
Πώς μπορεί να έχει νόημα μια μνήμη που αρχίζει να υπάρχει;
Ποτέ δεν νοιαζόμασταν για τέτοια πράγματα.
Συνηθίζαμε να μην θυμόμαστε τίποτα.
Σε μια εποχή που δεν υπήρχε τίποτα να θυμόμαστε.

Σε μια εποχή που δεν υπήρχε τίποτα να ξεχαστεί…

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Μια εκκένωση να θυμόμαστε…

Μια μικρή ηλεκτρική εκκένωση στον εγκέφαλο θα μπορούσε να μας βοηθήσει να ανακτήσουμε μια ξεχασμένη μνήμη. [1]

Προσπαθώντας να βρούμε έναν τρόπο να θυμηθούμε.
Ενώ τα πάντα στον κόσμο μας κάνουν να ξεχάσουμε.

Ο εγκέφαλος ως ασθένεια.
Ρίχνοντας ένα πέπλο μπροστά από τον Κόσμο.
Μια ασθένεια που ο κόσμος θέλει να θεραπεύσει.
Αφέσου. Αποδέξου τη σοφία του.

Ξεχνάς μόνο επειδή θέλεις να το κάνεις.
Γιατί ό,τι ξέχασες, δεν το ήξερες ποτέ.

Και όσα έπρεπε να ξέρεις. Ποτέ δεν τα είχες ξεχάσει πραγματικά...

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Ξεχνώντας…

Επιλέγοντας να ξεχάσεις κάτι μπορεί να απαιτεί περισσότερη πνευματική προσπάθεια από το να το θυμηθείς, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Τέξας. Τα σχετικά ευρήματα, που δημοσιεύτηκαν στο Journal of Neuroscience, δείχνουν ότι για να ξεχάσουμε μια ανεπιθύμητη ανάμνηση, πρέπει να εστιάσουμε περισσότερο σε αυτήν. Αυτό το εκπληκτικό αποτέλεσμα επεκτείνει παλαιότερες έρευνες σχετικά με την εκούσια λήθη, οι οποίες είχαν εστιάσει στο πως μειώνουμε την προσοχή μας στην ανάμνηση που θέλουμε να ξεχάσουμε εστιάζοντας την προσοχή μας αλλού. [1]

Πάντα προσπαθούμε να θυμόμαστε πράγματα.
Χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι κάνοντας το ξεχνάμε αυτά που ξέρουμε.
Δεν υπάρχει νόημα να προσπαθούμε να θυμηθούμε τίποτα.

Απλά αφέσου και αισθάνσου το.
Αυτά που ξέρεις είναι ήδη μέρος σου.
Ο κόσμος είναι εδώ και τώρα.

Προσπάθησε να θυμηθείς από που ήρθες.
Και θα ξεχάσεις αμέσως ότι είσαι ήδη εκεί…

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Ωκεανός. Αναμνήσεις. Μαινόμενη άβυσσος.

Κρύα νερά που βυθίστηκαν στις πολικές περιοχές εκατοντάδες χρόνια πριν, κατά τη διάρκεια της Μικρής Εποχής των Παγετώνων εξακολουθούν να επηρεάζουν τις τάσεις της θερμοκρασίας στα βάθη του Ειρηνικού ωκεανού. Ενώ οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας στα βάθη του Ειρηνικού είναι μικρές, αντιπροσωπεύουν μια μεγάλη ποσότητα ενέργειας στο σύστημα της Γης. [1] Αυτό που έχει φύγει δεν είναι πια εδώ. Και όμως, εξακολουθεί να είναι. Το κρύο νερό στον πυθμένα της αβύσσου. Η θερμότητα του ήλιου έχει χαθεί προ πολλού. Το γέλιο των ανθρώπων που περπατούσαν κάποτε στη Γη πριν από πολύ καιρό. Τα βήματα των παιδιών στην παραλία που τώρα πια έχουν φύγει. Ο κόσμος γεμάτος δάκρυα. Και στη μέση του τίποτα, ένας Άνθρωπος. Ενθυμούμενος το τίποτα. Περπατώντας στην καυτή έρημο. Ψάχνοντας για μια παλιά χαμένη άβυσσο βυθισμένη σε σκοτεινά όνειρα… Κοιμάται τώρα... Κλαίει... Νιώθει τον ωκεανό που σχηματίζεται στα πόδια του... Ωμη δύναμη! «Ξύπνα»...

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Νέα κύτταρα. Λιγότερα κύτταρα. Θάνατος. Ζωή.

Κατά τη διάρκεια ενός καταθλιπτικού επεισοδίου η ικανότητα του εγκεφάλου να σχηματίζει νέα κύτταρα μειώνεται. Οι επιστήμονες εξέτασαν πως αυτό επηρεάζει τη μνήμη με ένα υπολογιστικό μοντέλο. [1] Ένα κύτταρο. Δύο κύτταρα. Πολλά κύτταρα. Συνείδηση τυφλωμένη από την ύπαρξη. Χωρίς να μπορεί να κατανοήσει το νόημα της. Ζωή που συσκοτίζει την ουσία του σύμπαντος. Αγνοώντας το σκοπό του. Αλλά το φεγγάρι είναι ακόμα εκεί. Μια μέρα… Θα είμαστε συντετριμμένοι. Και τότε, θα ξέρουμε. Το φεγγάρι θα γίνει κόκκινο. Και όλα θα αποκαλυφθούν... Μέσα σε ένα δάκρυ… Κυλάει στο μάγουλο μας… Κατευθείαν μέσα στη μεγάλη άβυσσο...

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…