Relaxing and the illusion of Control... / Χαλαρώνοντας και η ψευδαίσθηση του Ελέγχου...

Photo by Spiros Kakos @ Pexels

Relax.

Nothing is under control...


Χαλάρωσε.

Τίποτα δεν είναι υπό έλεγχο...


[written on 7/2014]

Philosophy Wire: Irrelevant information… Hubris!

According to new research from behavioral economists, irrelevant information or unavailable options often cause people to make bad choices. When both elements are present, the probability of a poor decision is even greater. Through an experiment involving 222 individual tests each consisting of more than 40 questions, research revealed that decisions made in an environment of irrelevant information carry time, cognitive, and consequence costs. [1] Humans trying to decipher the cosmos. Trying to decide what to do. Trying to analyze things and think of the next step. But they fail to see that there is nowhere to go. Where you are is where you will always be. Discard of all those useless choices. Stand tall. Crying out for the cosmos to Be: Our greatest hubris was not a choice we made! But our belief that we even had one!

(c) Philosophy WIRES - Commenting world news from philosophy's perspective…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Άσχετες πληροφορίες… Ύβρις!

Σύμφωνα με νέα έρευνα από οικονομολόγους συμπεριφοράς, άσχετες πληροφορίες ή μη διαθέσιμες επιλογές συχνά κάνουν τους ανθρώπους να κάνουν κακές επιλογές. Όταν υπάρχουν και τα δύο στοιχεία, η πιθανότητα μιας κακής απόφασης είναι ακόμη μεγαλύτερη. Μέσα από ένα πείραμα που περιελάμβανε 222 μεμονωμένα τεστ το καθένα αποτελούμενο από περισσότερες από 40 ερωτήσεις, η έρευνα αποκάλυψε ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε περιβάλλον άσχετων πληροφοριών συνεπάγονται χρονικό και γνωστικό κόστος όπως και δυσάρεστες συνέπειες. [1] Άνθρωποι που προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν το σύμπαν. Προσπαθώντας να αποφασίσουν τι θα κάνουν. Προσπαθώντας να αναλύσουν τα πράγματα και να σκεφτούν το επόμενο βήμα. Αλλά δεν βλέπουν ότι δεν υπάρχει πουθενά να πάνε. Εκεί που είσαι εκεί θα είσαι πάντα. Απορρίψτε όλες αυτές τις άχρηστες επιλογές. Σταθείτε ψηλά. Φωνάζοντας στο σύμπαν να Είναι: Η μεγαλύτερη ύβρις μας δεν ήταν μια επιλογή που κάναμε! Αλλά η πεποίθησή μας ότι είχαμε έστω και μία επιλογή!

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Philosophy Wire: Lonely brain… Full humans…

A new study shows a sort of signature in the brains of lonely people that make them distinct in fundamental ways, based on variations in the volume of different brain regions as well as based on how those regions communicate with one another across brain networks. [1] Oh, lonely man. I can see you sitting there on yourself. Reading. Thinking. I feel sorry for you. I am with people. I am with company, riding the waves. Dancing in the moonlight, laughing at the stars. I do everything, I feel the rain. I am happy and desired, I am hated and envied. I am alive! And yet, when I go home at night, right before I sleep. I can still see you. Sitting just by yourself. Reading a book. Thinking. Smiling. And I cannot help but wander…

Why am I not alone?!

(c) Philosophy WIRES - Commenting world news from philosophy's perspective…

Φιλοσοφικό Τηλεγράφημα: Μοναχικός εγκέφαλος… Πλήρεις άνθρωποι…

Μια νέα μελέτη δείχνει ένα είδος υπογραφής στον εγκέφαλο των μοναχικών ανθρώπων που τους κάνει να διακρίνονται με θεμελιώδεις τρόπους, με βάση τις διακυμάνσεις του όγκου των διαφόρων περιοχών του εγκεφάλου, καθώς και με βάση τον τρόπο που αυτές οι περιοχές επικοινωνούν μεταξύ τους στα εγκεφαλικά δίκτυα. [1] Ω, μοναχικέ άνθρωπε. Σε βλέπω να κάθεσαι εκεί μόνος σου. Διαβάζοντας. Σκεπτόμενος. Λυπάμαι για σένα. Είμαι με ανθρώπους. Είμαι με παρέα, καβαλώντας τα κύματα. Χορεύοντας στο φως του φεγγαριού, γελώντας με τα αστέρια. Κάνω τα πάντα, νιώθω τη βροχή. Είμαι χαρούμενος και επιθυμητός, με μισούν και με ζηλεύουν. Είμαι ζωντανός! Κι όμως, όταν πάω σπίτι το βράδυ, λίγο πριν κοιμηθώ. Ακόμα μπορώ να σε δω. Κάθεσαι μόνος σου. Διαβάζοντας ένα βιβλίο. Σκεπτόμενος. Χαμογελώντας. Και δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ…

Γιατί δεν είμαι μόνος μου ποτέ;!

(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…

Ethical AI - Part 1: The problem

Note: This article is part of a series of articles that are currently under development and internal review regarding the development of ethical AI. The goal of this series is the articulation of the Harmonia Philosophica AI Framework as a foundation for AI that adheres to the best possible ethical norms.

Overview

The rapid development of AI and AI agents in particular, has made the evaluation of the AI outputs necessary so as to adhere to the best ethical standards we have collectively accepted as civilized individuals and as progressed societies. The definition of what is ethical though has for a long time been an unsolved problem for philosophy. Despite that, this unsolved problem is something that we should tackle immediately if we want a future that includes both humans and AI in a harmonious balance.

Related article: The source of ethics

1. The problem definition

When building ethical AI, the first thing that we should teach the AI is the problem itself. Without knowledge of a problem no one can ever solve anything, right?

What is ethical?

This question has not been answered definitively up to now, by no one. Every possible theory that was formulated to try to explain ethics, has other theories that disagree and try to explain ethics in a different way. (rf. to the related article mentioned in the beginning, for a brief overview of the main theories regarding ethics).

1.1 The benefits of the problem

Besides the obvious benefit of knowledge, knowing (and letting the AI know as well) that the definition of ethics is not a solved issue, will bring an unexpected benefit to the AI we train.

That knowledge of the limitations of our philosophy (will talk about theology later on) regarding ethics will make the AI aware that any "knowledge" that is fed into it regarding ethics with a label of certainty should be discarded or examined carefully before even considered as valid input.

There is nothing more dangerous than dogmatism. And the moment we start using assumptions as 'truth' without even considering the possibility of them being untrue, at that exact moment we start being dogmatic.

Ethics is a dangerous place to be dogmatic.

Let's start with that then.

Repeat after me.

I DO NOT KNOW.

Teach that to your AI agents.

And we'll take it from there.

One small step at a time...

To be continued...