Μια έρευνα εξέτασε προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο τα υγρά κινούνται σε λαβύρινθους και εν μέσω εμποδίων και βρήκε μια εκπληκτική τυχαιότητα στον τρόπο με τον οποίο τα ρευστά επιλέγουν το μονοπάτι τους. [1] Τείνουμε είτε να ειδωλοποιούμε την τυχαιότητα είτε να τη φοβόμαστε και να την απορρίπτουμε εντελώς. Γιατί όχι ένας κόσμος όπου η τυχαιότητα παράγη τάξη; Μπορείς να δεις την καταιγίδα; Γιατί όχι ένας κόσμος όπου τα πάντα είναι προβλέψιμα και έτσι γεννιέται τυχαιότητα; (Μπορείς να περπατήσεις πάνω στο νερό;) Γιατί όχι ένας κόσμος όπου τίποτα δεν είναι τυχαίο αλλά και πάλι τίποτα δεν μπορεί να προβλεφθεί; (Μπορείς να είσαι Θεός;) Μπορεί το δυνατό ποτέ να μην είναι; Ρηχοί άνθρωποι. Περπατώντας στο πάρκο. Προσπαθώντας να προβλέψω τα πάντα. Κι όμως, το καλύτερο πράγμα που θα έχω ποτέ, είναι αυτό το τυχαίο μονοπάτι το οποίο έχει περπατηθεί από εμένα...
(c) Φιλοσοφικά Τηλεγραφήματα - Φιλοσοφικός σχολιασμός της επικαιρότητας…
